Πουλιέται η τέχνη? Κι αν ναι πόσο πάει το μαλλί?

Νύχτα μαύρη κι αράχνη έπεσε έξω από το παραθύρι μου, λατρεμένοι μου αναγνώστες, και θαρρώ πως είναι η καταλληλότερη στιγμή για να μοιραστώ μαζί σας τις σκέψεις μου. Σήμερα είναι μια μέρα που θα μείνει στην ιστορία - της ζωή μου. Αν κάνετε ένα passe compose στα Θρησκευτικά της Πέμπτης Δημοτικού θα θυμηθείτε ολοκάθαρα το Σολόμωντα και τη δοκιμασία την οποία καλέστηκε να φέρει εις πέρας με της δύο μανούλες που διεκδικούσαν το ίδιο βρέφος. Κάπως έτσι αισθάνθηκα κι εγώ όταν ήρθα στη δύσκολη θέση να μετατρέψω την ταινία μικρού μήκους μου σε εμπορεύσιμο προϊόν ( αρνί σε σακί δηλαδή)΄. Πάρτε κόσμε δηλαδή! Κλάψτε με δηλαδή!

Διότι λατρεμένοι μου ολημερίς και ολονυχτίς με βασανίζει το εξής ερώτημα : Πουλιέται η τέχνη? Και πείτε ότι πουλιέται. Πόσο ηθικό είναι αυτό? Θέλω να πω ειναι σαν να κόβεις το παιδί σου στα δύο (dissection). Και ακόμα και αν χεστείς στο τάλιρο, θεωρώ πως είναι σαν να πουλάς το συκώτι σου ή το αυτί σου.

Τέλοσπάντων, ακόμα δεν έχω ολοκληρώσει τις σκέψεις μου σε αυτό το θέμα οπότε απλά σας μεταφέρω του συλλογισμούς μ ου...

Σας ασπάζομαι γλυκά........

Το βασιλειο των bitches

ΑΡΣΑΚΕΙΟ- ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΩΝ BITHCES

Εκβιασμοί, διακινήσεις ουσιών και ποζεριά σε όλο της το μεγαλείο. Η ελληνική εκδοχή των Gossip Girls είναι γεγονός και αδιαμφισβήτητα αποτελεί μέρος της Ελληνικής πραγματικότητας. Εκπρόσωποι κάθε κάστας – κάθε καρυδιά καρύδι που λέμε- με υπέρμετρη ματαιοδοξία και υπερβολική αυτοπεποίθηση κυριαρχούν στον λαμπερό κόσμο του Αρσακείου. Τι είναι λοιπόν αυτό που μας σοκάρει; Τι δεν μας αρέσει σε αυτά τα δημιουργήματα του υπερκαταναλωτισμού και της ανείπωτης βαρεμάρας;

Οφείλω λοιπόν να σας ενημερώσω ότι μετά τα επαναστατικά κινήματα των hippies, τα οργισμένα 80s, και τα λίγο πιο υποτονικά κατά την άποψή μου 90s, στα τέλη της δεκαετίας 00s ζούμε στην εποχή των bisexual, αδιάφορων πλουσιόπαιδων που επαναστατώντας στην ανείπωτη ανία που τους προσφέρει απλόχερα η μεγαλοαστική κοινωνία κάνουν ότι περνάει από το χεράκι τους για να τραβήξουν την προσοχή της μαμάς, του μπαμπά, του εκάστοτε κολλητού, του περιπτερά απέναντι και πάει λέγοντας. Αναρίθμητα gadgets γεμίζουν τις κενές και ανούσιες ώρες τους και ατελείωτα ξενύχτια – με ότι αυτό συνεπάγεται – ψυχαγωγούν τη γενιά του MTV, του ipod ( ή iphone για τους φραγκάτους ) και φυσικά των υπερεκτιμημένων STARBUCS. Οι έφηβοι νεοέλληνες οδηγούνται σε αυτόν τρόπο ζωής εξαιτίας τόσο της τάσης τους να πιθηκίζουν μιμούμενοι ξένα ή ακόμα και εγχώρια καταναλωτικά πρότυπα, όσο όμως και από αντίδραση σε έναν όσο και από φόβο μήπως η οποιασδήποτε μορφής διαφορετικότητα τους κατατάξει στο περιθώριο. Διότι είναι καιρός να αποδεχτούμε ότι ο περίγυρος των εφήβων δεν συγχωρεί τη διαφορετικότητα, η οποία καθιστά τον καθένα ξεχωριστό. Υποβαλλόμαστε σαν πρόβατα στην ομοιομορφία της μάζας, είτε το θέλουμε είτε όχι. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά νεαρή μαθήτρια του Αρσακείου «Ντυνόμαστε το ίδιο, μιλάμε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και συχνάζουμε στα ίδια ακριβώς μέρη ακόμα και αν υπό άλλες συνθήκες δεν θα τα επιλέγαμε ως τρόπο διασκέδασης.»

Δεν χωράει αμφιβολία. Οι έφηβοι αντί για ουσιαστική επανάσταση, προώθηση των τεχνών και των εναλλακτικών κινημάτων πέφτουν στην παγίδα του υποκινούμενου από αυτό που πολλοί ονομάζουν σύστημα τρόπου ζωής. Κάνουν το χατίρι στις πολυεθνικές, τα κρυμμένα συμφέρονται και με λίγα λόγια πάνε με τα νερά της – Ω ναι ! - καπιταλιστικής εξουσίας.

Δεν θα ήθελα να αναφερθώ προς το παρόν σε άκρως φασιστικές αντιδράσεις του τύπου «Είμαι χρυσαυγήτης, άρα βαράω» και τούμπαλιν ( τα ευκόλως εννοούμενα..) απλά για του λόγου το αληθές όταν ασπαζόμαστε μια πολιτική ιδεολογία καλό είναι να ενημερωνόμαστε αγαπητοί μου, και τι εκφράζει…

Τέλος το κήρυγμα για σήμερα. Και μην περιμένετε κιτρινιάρικα gossip etc.. είναι πολύ passé. Μετά τα γεγονότα του Δεκεμβρίου μέχρι και στο Star λένε να το ρίξουν στην πολιτική ανάλυση.

Το χρονικό της τετραήμερης

Ξέρω πως όλοι περιμένουν οι νέα μου ανάρτηση να έχει θέμα την τετραήμερη... Εντάξει λοιπόν πολυαγαπημένοι μου αναγνώσται θα σας κάνω το χατήρι...
Θα το πάω με μορφή ημερολογιακή:

ΗΜΕΡΑ ΠΡΩΤΗ- Παρασκευή 3/4
Μετά κόπων και βασάνων καταφέραμε να ταξιδέψουμε και αισίως να φτάσουμε στον πολυπόθητο προοροσμό μας... Αλεξανδρούπολη... Τι να πει κανείς για μια πόλη που ουσιαστικά δεν είδε? Καλά, για να μην με πούνε και γκρινιάρα μπορώ να ξεχωρήσω μια καφετέρια εν ονόματι Daily όπου και σκοτώσαμε αρκετές ώρες (απογευματινές - βραδινές).
Ξενοδοχείο ενδιαφέρον. Δωμάτια ευρύχωρα για παράνομα ζευγαράκια που αποδρούν το Σ/Κ. Τέσσερα κορίτσια, τέσσερις εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες κατάφεραν να συνυπάρξουν...αρμονικά θα έλεγα για 4 ολόκληρες μέρες (χειροκρότημα παρακαλώ)!
Βραδινή έξοδος σε ελληνάδικο της περιοχής(τα ευκόλως εννοούμενα...)!

ΗΜΕΡΑ ΔΕΥΤΕΡΗ - Σάββατο 4/4
Άξιοι οι λατρεμένοι καθηγηταί καλά κρατούν. Ο γιατρός είναι κούκλος και το ξέρει. Και η Ξάνθη όμως κούκλα. Ελληνικός καφές και γλυκό του κουταλιού σε φοιτητικό καφέ! Δόξα και τιμή στους ξενητεμένους φοιτητές!!! Μαμά στείλε φέτα!
Βραδινή έξοδος σε κλαμπ της Αλεξανδρούπολης.(ασχολίαστο)

ΗΜΕΡΑ ΤΡΙΤΗ - Κυριακή 5/4
Μαγευτικό το δάσος της Δαδιάς... Μέτρια η Κομοτηνή. Το βράδυ ντυθίκαμε και στολιστίκαμε ωσαν καραγκούνες. Τα πιαμε. Τα ηπια για την ακριβεια. Το δωμάτιό μου είχε ωραία θέα. Καλά τι πάθαμε όλοι?

ΗΜΕΡΑ ΤΕΤΑΡΤΗ - Δευτέρα 6/4
Όταν όλοι είναι αύπνη... κανείς δεν έχει κέφια. Και αφού αγναντέψαμε τα θολά νερά του Έβρου πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Έτσι απλά.

Ξέρω πως δεν είμαι καθόλου περιγραφική και αρκετά κυνική. Το μόνο που κάνω είναι να καταγράφω τους συλλογισμούς μου εκίνες τις μέρες. Αυτούσιους.
Είθε να φτάσουν στ'αυτιά μερικών....
Καλή Αντάμωση και εύχομαι σε όλους σας μια καλή εβδομάδα και ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ (για τους χριστιανούς).